Advertisements
new

ตอนที่ 19 กลับมา Rio De Janeiro อีกครั้ง จะได้ขึ้นเครื่องบินมั๊ยนะ

เดินกันมาได้ พอสมควร ยังไม่ไกล สาวบราซิลนางเดิม วิ่งตามหลัง พวกเรามา ด้วยความเร็วสูง หน้าตา เอาเรื่องสุดๆ

เราหยุดกึก นางพุ่งตรงเข้าหาแมน ที่ยืนจังก้ารอท่าอยู่ วินาทีนั้นเราคิดว่า “ไอ้แมนโดนแล้ว มันโดยต่อย แน่ๆ”

ถ้ามันโดนต่อย ฉันจะหนี หรือ จะช่วยดีนะ …

สาวบราซิล พุ่งตรงเข้าหาแมนดิโก้ ยื่นบัตรประชาชนที่ แมน ลืมเอาไว้ ใส่หน้ามันสุดแขน จนเกือบทิ่มโดนจมูก

ฉันได้ที รีบผสมโรง “แมน แกลืมอีกแล้วรึ ! หะ… ลืมอีกแล้ว “..

แมน ทำหน้าเจื่อนๆ รับบัตรมาจากมือ เขา โดยไม่ขอบคุณเลย ซักคำ มีแต่ฉัน ที่ รีบหันไปยกนิ้วโป้งให้ กดไลท์ เลยค่ะ พร้อมขอบคุณนาง ที่ช่วยเอาบัตรมาคือให้ ถึงนางจะเกลียด แมนดิโก้ แค่ไหน นางก็ยังเป็นคนดีเอาบัตรมาคืนให้ ถ้าเป็นฉัน ฉันคงเอาบัตรมันไปทิ้งถังขยะ

ช่วงที่รอขึ้น shuttle bus เราบอกแมนให้ โทรศัพท์ ไป หาบริษัทเฮลิคอปเตอร์ นัดให้มารับพวกเรา ตอนเช้า วันพรุ่งนี้ เพราะ โทรช้ากว่านี้สำนักงานจะปิด แมนบอกว่า โทรศัพท์ไม่ได้เติมเงิน แล้วที่ฉัน ให้เงินแก ไปราวสามร้อยบาทเมื่อวาน ก็ทำไมไม่ซื้อบัตรเติมเงิน ตอนนี้ เราเริ่มรู้สึกแย่ ถึงขีดสุด แต่เติมเงินโทรศัพท์ ทำไมต้องงก กับเพื่อน..

ได้เวลารถออก ยังไม่มีวี่แววรถ มาจอดที่ชานชาลา ที่เรานั่งรอ กันอยู่ มีรถ ต้องสงสัยคันนึง จอดที่ชานชาลาข้างๆ

ฉันเอาตั๋วรถ ยื่นให้แมน “แมน ไปถามรถคันนั้น ที ว่าเป็นรถ เรารึเปล่า เดี๋ยวตกรถ แล้วจะพาล ตกเครื่องบิน อีก”

แมนเดินไปได้แค่ครึ่งทาง ก็ทำสิ่งเดิมที่คุ้นเคย หยุดคุยกับสาวน้อยนางหนึ่ง อยู่นานสองนาน ด้วยความโมโห เราพุ่งตัวไปกระชากเอาบัตรจาก กระเป๋า แมน ยังทันเห็นแมน ควักเอาเงิน จากกระเป๋าของตัวเอง ยื่นให้สาวน้อยนางนั้น ใจดีกับคนแปลกหน้า แต่งกค่าโทรศัพท์กับฉัน

ฉันพุ่งตัวรีบเอาตั๋วเข้าไป ถามพนักงาน ว่านี่ใช่รถไปสนามบินไหม พนักงานตอบว่าใช่ ฉันรีบ วิ่งมาเก็บกระเป๋า ขนขึ้นรถ ในขณะที่ แมน เดินกระหนุงกระหนิงมากับสาวนางนั้น

แมน พาหญิงสาวนางนั้นมาขอเงินเรา ในตอนนี้ ความอดทนเรา ถึงจุดระเบิด … แมน บอกว่า เด็กคนนั้นเป็นนักศึกษา น่าสงสาร ทำตั๋วรสบัสหาย กลับบ้านไม่ได้ ..

ฉันกรี๊ดใส่ “ที่เมืองไทย มีมิจฉาชีพ ตั๋วรถหายแบบนี้แหละเยอะแยะ แกอยากให้เงินมิจฉาชีพ แก ก็ให้ไป แล้วนี่แก มาแนะนำมิจฉาชีพ มาขอเงินกับชั้น ทำไม”

“ตั๋วหาย ก็โทรหา แม่ ให้ แม่โอนตังสิน้อง”ฉันพูด พร้อมยักไหล่

แมนขึ้นเสียงใส่ฉัน “ไอรู้สิ ไอคุยกับคนมาตั้งเยอะตั้งแยะ ไอรู้ว่าใครพูดความจริง ใครพูดโกหก”

ตอนนั้นคือ ความอดทนฉัน ถึงขีดสุด พอกันทีกับ แมน .. ความเป็นเพื่อนที่สั่งสมมา หมดลงตรงนี้ ฉัน จะไม่ทนอีกต่อไป กับเพื่อนอะไรแบบนี้ .. ทีกับเพื่อน 20 บาท ต้องยืม แล้วนี่ อะไร ที่บราซิล จะมีมิจฉาชีพ แบบนี้ อยู่เยอะมาก ขอเงิน ร้อยรูปแบบ นี่อะไร แมน พาเข้ามาหา ถึงที่เลย..

ฉันนั่งมาในรถshuttle bus ด้วยความเงียบ ในใจคืออยากแยกกับ แมนมันตอนนี้เลย ชังน้ำหน้ามันนัก ..อิแมน… แต่ติดที่ตั๋วเครื่องบิน ที่ต้องบิน กลับ ไปพร้อมกัน ..

ที่สนามบิน เรา ใช้ สายการบินในประเทศ ปัญหาที่พบในตอนนั้นคือ เครื่องบิน delay ครั้งแล้ว ครั้งเล่า และเปลี่ยนเกท ถึงสี่ครั้ง ฉัน เดินตามถามหาเกทเครื่องบิน เอง โดยทำเหมือน แมน เป็นฝุ่นผง เพราะ มันพาเดินไป หาเกทมั่วซั่ว ตามแบบที่มันชอบทำ .. สุดท้าย ฉันต้องพูดขึ้นมาว่า “ อยู่เฉยๆ ห้ามออกความเห็น แล้วเดินตามมาเงียบๆ เถอะแมน”

เครื่องบินมาถึง ริโอ เดจาเนโร ตอนสามทุ่ม โดยสายการบิน Gol Airline

คนเรา ถ้ามันถึงคราวจะโชคร้าย ความโชคร้าย ไม่เคยลังเล ที่จะซ้ำเติมใคร กระเป๋าเดินทางของน้องสาวเรา ทั้งใบ หายไป..

… เราพยายามติดต่อ กับเจ้าหน้าที่ ขอใบเคลมกระเป๋า เพราะกรณี กระเป๋าเดินทางมาถึงช้า หรือ ถ้าโชคร้ายที่สุดคือ กระเป๋าหาย ทางบริษัทประกันภัยเราจะจ่ายเงินชดเชยให้ แต่ต้องมีหลักฐานจากทางสายการบิน เราได้ใบยืนยันการหายของกระเป๋ามา และทางสายการบินขอ ที่พัก ในริโอ เดจาเนโร และ เบอร์โทรศัพท์ เพื่อจะติดต่อไป ในวันรุ่งขึ้น หากหากระเป๋าเจอ ทางสายการบิน จะนำส่งกระเป๋าให้ถึงโรงแรมที่พัก

ที่ พัก ที่ ริโอ เดจาเนโร ในช่วงเวลา ที่กลับมานี้ เราเลือกที่พัก ได้ ค่อนข้าง น่ากลัวมาก เพราะ เป็น hostel ที่ อยู่ กลางดง สลัม..กว่าเราจะไปถึงทางเข้า ของโฮลเทล ได้ ต้องผ่าน รั้วที่เป็นลูกกรงเหล็ก ถึงสองชั้น

ห้องที่เราพัก มีเตียงนอน หกเตียง ในห้อง มีชายฉกรรจ์ หลายเชื้อชาติ เป็นชายล้วนๆ มีแค่ ฉันกับน้องสาว ที่เป็นผู้หญิง ส่วนแมน นอน อยู่อีกห้อง.

ฉัน นอน บนเตียงชั้นสอง ที่สูง จนเกือบชิดเพดาน ด้านล่าง เป็นชาย ชาวบราซิล ตัวใหญ่ ยักษ์ ผิวคล้ำ หนวดเฟิ้ม หน้าตาดุร้าย..

คืนนั้น เรากินข้าวกันไม่ลง ความรู้สึกคือ เหนื่อย ทุกข์ และหมดสนุก .. ฉันบอกให้แมนไปหาข้าวกินเอง แมน พยายาม ถามเราว่าแมน จะไปซื้อพิซซ่ามาให้กิน หรือโทรสั่งไหม เอาตังมา ฉันปฏิเสธ

ฉันบอกให้แมน ไปหาข้าวกินเอง แต่มันก็ไม่ไป

คืนนั้น อาหารค่ำ ของเราคือมาม่า ดิบ คนละห่อ ตอนนั้น ฉันไม่เข้าใจแมนว่า แมนรออะไร ทำไม ไม่ออกไปกินข้าว.. ความรู้สึกที่มีคือ ฉันติดลบกับแมน .. จะไม่ออกเงินเลย หรือ .

ในตอนแรก ที่ฉันจะ ขึ้นเครื่องบิน บินวนชม ริโอ เดจาเนโร และ Christ the redeemer ตอนแรก ฉันตั้งใจจะออกเงินให้แมนขึ้น เฮลิคอปเตอร์ ด้วย ซึ่งไม่ใช่ถูกๆ คนละ 700 USD แต่ด้วยหลายสิ่งที่สะสมมา ฉันจะไม่ยอมเสียเงินให้คนที่ไม่มีน้ำใจกับเพื่อน อีกต่อไป

ฉัน บอกแมน ว่า เราจะขึ้นกันแค่สองคน เพราะค่าขึ้นไม่ใช่ถูกๆ เป็นเงินไทย ต่อคนราว สองหมื่นบาท .. ทีนี้พอบอกว่าจะไม่ให้ไปด้วย แมน รีบ โทรไปหาบริษัทเฮลิคอปเตอร์ให้เรารัวๆเลย จากที่ตอนแรก บอกว่า ไม่ได้เติมเงิน ตอนนี้ เกิดว่าจะมาเติม แต่ขอโทษเถอะ มันสายไปแล้ว

คืนนั้น แมน ระดม ส่งข้อความ หาน้องสาว ฉัน ตลอดทั้งคืน บอกว่า แมน ก็อยากขึ้นเฮลิคอปเตอร์ แมนอยาก ขึ้น

“ก็ ออกเงินสิ แล้วจะได้ขึ้น” ฉันตอบ

ตอนเช้า เราออกไป ที่ sugar loaf ไปหาเฮลิคอปเตอร์ กันเอาดาบหน้า น้องสาวเรา ติดต่อ บริษัทประกัน ได้ แล้ว ประกัน บอกว่าจะจ่ายค่าชดเชยกระเป๋าล่าช้าให้ เป็นเงิน 1 หมื่นบาท แต่ตอนที่กระเป๋ามาถึงต้องเก็บหลักฐานการมาถึงของกระเป๋าและเวลาที่เซ็นต์รับเอกสารมาด้วย

น้องสาวเราฝากเอกสารเอาไว้ที่แมน บอกว่า ถ้ากระเป๋ามาให้เซ็นต์รับและเก็บเอกสารไว้ให้ด้วย

เรา เดิน โบกแทกซี่ ไป Sugar loaf พยายาม จำชื่อ ถนน ถ่ายรุป ถนน กับโบสถ์ เอาไว้ .. ตอนกลับ จะได้ กลับมา ถูก ..

เราไป ถึง Sugar loaf แต่เช้า ไม่ต้องต่อแถวยาว เพราะ คนยังไม่เยอะ รีบวิ่งไป ติดต่อ ขึ้น เฮลิคอปเตอร์ ทันที วันนี้ท้องฟ้า โปร่ง ไม่มีเมฆ เดินไป เชคราคา ค่าเช่าเฮลิคอปเตอร์ .. พบว่า เขาเปลี่ยนเป็นราคาใหม่

ราคา ค่าเช่าเฮลิคอปเตอร์ ที่นี่ ขึ้นอยู่กับ ระยะเวลา ที่ขึ้น กับ สภาพอากาศ เวลานาน ราคาก็จะแพงตาม สภาพอากาศ ถ้าขมุกขมัว เมฆหมอกเยอะ จะราคาถูก แต่ถ้าท้องฟ้าโปร่ง เช่นวันนี้ ราคา แพงขึ้น เกือบ 30 %

เรา เลือก แพคเกจ 20 นาที ปัญหา คือ .. เรามีแค่สองคน … “ขั้นต่ำ เราขึ้นบินได้ ต้อง มี 3 คน “ พนักงาน บอก.. แต่ปัญหา คือ คนที่จะบิน 20 นาที มีน้อยมาก ส่วนมาก คนที่จะบินนานๆ เขาจะไปที่ข้างทะเลสาป .ซึ่งไกล ออกไป อีกราว หนึ่งชั่วโมง

“ เรา จะรอ คนที่ 3 มาสมทบนะ ไม่ว่าจะ กี่นาที 15 นาที หรือ 20 นาที เรา ก็จะรอ ถ้าจะต้องรอ ทั้งวัน เราก็จะทำ..” ฉันบอกพนักงาน

11060923_740796349368231_1170134046084940428_o 11046837_740796079368258_4250817643159378996_o 11043396_740796432701556_6109155881163297381_o 11043356_740796249368241_930893407367688055_o 11036421_740795382701661_5228894602616832775_o 11035611_740795762701623_8128816613443985472_o 11004654_740796312701568_6661147249773095287_o 10985519_740796306034902_2219363496401227618_o 10985453_740796426034890_8137903636050802918_o 10981292_740796372701562_5103783975811117060_o 10953164_740796336034899_4300696134579321662_o 10860911_740796359368230_5562635350039774081_o 10857097_740795329368333_3101101668976494601_o 10856528_740796256034907_1531389183754097774_o 10845573_740795682701631_56005556121635615_o 10835046_740795452701654_8924295131986094693_o 10687875_740795489368317_1242438197256173199_o 1891541_740795222701677_5951052633291255753_o 1504333_740795586034974_2322478575554630679_o

Advertisements
About หมอนก ,Mornok (124 Articles)
ชื่อ ...น.ส. กนกรัตน์ เทโวขัติ ชื่อเล่น นก วัน เดือน ปีเกิด 1 ตค 2519 การศึกษา ปริญญาตรี ทันตแพทย์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ Tour guide, Tour leader มหาวิทยาลัยรังสิต ความสนใจพิเศษ . เป็นช่างภาพสมัครเล่น เวบไซค์ http://mornok.com Facebook page https://www.facebook.com/backpackersfriend/ เฟสบุคเพจ เพื่อนนักสะพายเป้ Backpacker's friend เป็นเพจบันทึกการเดินทาง ทั้งในประเทศ และต่างประเทศ การเดินทางมีทั้งแบบแบกเป้และเดินทางแบบหรูหราสบาย พาเที่ยว พาถ่ายรูป พักโรงแรม พากิน เคยเดินทางมาแล้ว ราว 26 ประเทศ ทั่วโลก ในระยะเวลา 6 ปี เป้าหมายการเดินทางในอนาคตคือ รวบรวมถ่ายภาพปราสาทหินและวัดใน ประเทศไทย ให้ครบ ,เดินทางประเทศจีนและ อินเดีย ให้ครบทุกจังหวัด ,แบกเป้ ยาว หกเดือน เที่ยวประเทศฝั่งอเมริกาใต้ และอเมริกากลาง ผลงานที่ผ่านมา: ร่วมรายการ Bigbrother season 2549 pocketbook ก็จะวีน..ใครจะทำไม ละคร นรสิงห์ แชมป์ รายการ อัจฉริยะข้ามคืน ล้านที่ 4 ถ่ายแบบ,สัมภาษณ์ ลง magazine Alternative (June 2006), Hamburger (ปักแรกมิถุนายน 2549) ,GM Plus ,Lisa (7-6-06) ,แพรว (25 มิถุนายน 2549),Front mini Magazine (July 2006),เธอกับฉัน (ปักษ์หลังกรกฎาคม 2549) ,In Magazine (September 10, 2006),Gossip star ,TV Inside,Her World (ธ.ค. 2549), In Magazine (January 10, 2007) ,In Magazine (January 10, 2007) ,EXray (10 March 2007) ,Maxim (May 2007),เปรียว (ปักษ์หลังมิถุนายน 2550) เขียนคอลัมน์ บลอกเกอร์ชวนเที่ยว "แบกเป้เท่ทั่วโลก" นิตยสาร อสท. ฉบับเดือน มีนาคม 2559 นักเขียนคอลัมน์ ประจำ Dentist Backpack นิตยสาร Focus งานรีวิว .. เคยร่วมงานกับ.. Dtac ,Boots, TMB ,Master card ,bug bunny Looney Tunes Thailand ,Singha Park Ballon festival ,Airpay application, การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย,การท่องเที่ยวมาเก๊า,Lenovo ,Samsung camera https://mornok.com/2015/09/22/อุทยานแห่งชาติภูสอยดา/ https://mornok.com/2016/02/15/airpay/ https://mornok.com/2016/01/21/วิธีแบกเป้จีน-ไปจางเจี-4/ http://www.manager.co.th/Feelgood/ViewNews.aspx?NewsID=9570000128471 youtube channel https://www.youtube.com/channel/UCTwZ49toHl8K8KYF4Wmt1uA?view_as=public เพื่อนนักสะพายเป้ Backpacker's friend instragram kanokrat_tawokhat

4 Comments on ตอนที่ 19 กลับมา Rio De Janeiro อีกครั้ง จะได้ขึ้นเครื่องบินมั๊ยนะ

  1. จั้ม จรินทร์ // มีนาคม 9, 2015 ที่ 9:44 pm //

    ตามอ่านมาตลอด ทำไมแมนทำเช่นนี้ รอภาคต่อไป… รบกวนรับ add เพื่อนใน facebook ด้วยนะครับ ชื่อ จั้ม จรินทร์ ขอบคุณครับ จะติดตามอ่านตลอดไป

    Like

  2. ราคาค่าวิวมุมสูงแพงเป็นพิเศษกันเลยทีเดียว – -”

    คุณหมอรับแอดผมด้วย ผมเคยโดนหมองัดฟันซี่นึงเลยนะ >_<

    Like

การแสดงความเห็นถูกปิด

%d bloggers like this: