Advertisements
new

ตอนที่ 8 ติดเกาะกลางถนน กลางริโอ เดจาเนโร

1423970741-1099575572-o 1423970762-1099426872-o 1423970788-1096044072-o 1423970805-1094744072-o 1423970819-1094740272-o 1423970837-1099168772-o 1423970867-1091151872-o 1423970884-1097441172-o 1423970897-1097464172-o 1423970910-1096011472-o 1423970925-1091489872-o 1423970944-1086624572-o 1423970961-1057192172-o 1423970982-1062407272-o 1423970998-1088746972-o 1423971011-1098341072-o
การเดินขึ้นเนินสูง มืด เปลี่ยว จะไม่ใช่ปัญหา ถ้าที่นี่ ไม่ใช่ เมือง ริโอ เดจาเนโร ที่มีชื่อเสียง ว่าเป็นเมืองอาชญากรรมสุดอันตราย. เราเริ่มหันไป เกาะกุม กล้องถ่ายรูป ที่อยู่ในเป้ด้านหลัง กล้องนี้ เป็นกล้องคู่ชีวิตของเรา เป็นสิ่งที่แพงที่สุดในชีวิตแล้ว ที่เรา กัดฟัน เจียดเงินซื้อ ในกระเป๋าเป้ด้านบน มีบัตรเครดิท เงินสด จำนวนไม่มาก กับ พาสปอร์ต ตัวจริง ซึ่งความเป็นจริงแล้ว เราควรจะพกเอาสำเนามา …
แมน… มันไม่ใช่ทางนี้แน่นอน เรามั่นใจว่ามันไม่ใช่ …เราตะโกนบอกแมน ซึ่งเดินนำหน้าไปลิ่วๆแล้ว พร้อมกับน้องสาวเรา ที่เดินตามมาติดๆ … แมน ส่ายหน้า พร้อมบอกว่า อีกเดี๋ยว เดินวนไปทางนี้เดี๋ยวก็ถึง…. น้องสาวเรา ส่ายหัว สีหน้าหงุดหงิดสุดขีด .. เดินก้าวขายาวๆ ขึ้นไปด้านหน้าเรา “เดินๆต่อไปเถอะ แบบนี้ ถ้าพาลูกทัวร์ มา โดนฟ้องบรรลัยเลย…เธอจะย้อนกลับรึ มันไกลมาเกินจะย้อนแล้ว” .. นางพูด พร้อมเสียงครางในคองึ่มงั่ม แมน หันมามอง แล้วเดินต่อ ไปจนทิ้งช่วงกับเรา ค่อนข้างไกล..
“ I will not go that way I will walk back,whatever you follow me or not “ ชั้นไม่มีวันเดินไปทางนั้นแล้ว (โว้ย) ชั้นจะเดินกลับ จะตามมาหรือไม่ตามก็ไม่สนแล้ว… เราเริ่มเดินลงเนิน .. ทำลายกฎแห่งเสียงข้างมาก อย่างคนเอาแต่ใจ..แต่เราเดินไปทางนั้นไม่ได้แล้วจริงๆ การเดินขึ้นเนิน ในที่เปลี่ยว ที่เรารู้ว่าเรา อาจโดนปล้นได้ตลอดเวลามัน ทำลายจิตประสาท เราขอเลือกเดินกลับลงเนิน ที่ไกลกว่า ดีกว่าเดินขึ้นเนิน ที่ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะสิ้นสุด .. เราเริ่มวิ่งลงเนิน เร็วอย่างไม่กลัวจะหกล้ม.. ตอนนั้นที่คิดคือ ขอไปจากจุดนี้ก่อน แล้วค่อยไปเจอกันที่ ห้องพักละกัน..
แค่ราวสิบนาที เราก็ มาโผล่ตรงถนนใหญ่ที่ เริ่มมีผู้คนเดิน ไม่มากพอให้อุ่นใจ แต่ก็ดีกว่าไม่มีใครเลย หันไปมองด้านหลัง แมนกับน้องสาว เรา เดินตามมาติดๆ เราเดินขึ้นบันใด เลาะผ่านตึก เลี้ยวซ้ายผ่านถนนที่ ค่อนข้างมืด แต่ ไม่สูงชัน จนในที่สุด ด้านซ้ายมือ ลิบๆ คือ บันใดที่เราเดินลง ตอนเช้า.. แน่นอนว่าด้านบน ไกลลิบๆ คือ บ้าน ของ มิสเตอร์ Wednesley ที่พักของเรา…
หลังกลับมาถึงที่พัก ต่างคนต่างแยกย้าย ไปยังมุมของตัวเอง ไม่มีใครปริปาก พูดอะไรออกมาอีก ..ความตึงเครียด กำลังก่อตัวขึ้นทีละน้อย ในอารมณ์ ความรู้สึก ของคนทั้งสามคน…
เช้าวันรุ่งขึ้น เราตื่นนอน กันแต่เช้า ..หลังทานอาหารเช้า ชากาแฟ ขนมปัง ที่ มิสเตอร์ Wednesley เตรียมไว้ให้ เรา ตกลงกันว่า จะไป เดินเที่ยวใจกลางเมือง Santa Teresa ในช่วงเช้า และ ไปเที่ยว หาด ฟลามิงโก้ กันในช่วงบ่าย
จากระเบียงบ้านของคุณ Wednesley เราเห็น สิ่งปลุกสร้างอะไรบางอย่างที่มีขนาดใหญ่ หน้าตา คล้าย ยานอวกาศ อะไรซักอย่าง เห็นทีว่า ควรต้องไปพิสูจน์กันว่า สิ่งปลูกสร้างนั้น คืออะไร
เราขึ้นรถเมล์ ไปลงยังจุดใกล้ จตุรัส Tiradentes ที่บราซิล เนี่ย หลายต่อหลายเมือง ตรงกลางเมือง มักจะมีจตุรัส ชื่อ Tiradentes ซึ่ง Tiradentes คือ ชื่อของ Joaquim José da Silva Xavier หัวหน้ากลุ่มกบฏ Inconfidência Mineira
ผู้เคลื่อนไหว เพื่อการประกาศอิสระภาพของบราซิล จาก โปรตุเกส ในระหว่างปฎิบัติภาระกิจ แผนการรั่วไหลไป ยังผู้ปกครองชาวโปรตุเกส กลุ่ม Inconfidência Mineira ทั้งหมด ถูกจับกุม. บางส่วน ถูกนำไปกักขังเนรเทศ หัวหน้า กลุ่มถูกแขวนคอ และตัดศพเสียบประจานต่อหน้าสาธารณะ..
ถึงแม้ภาระกิจจะไม่สำเร็จ แต่นั่นคือจุดเริ่มต้น แห่งการเคลื่อนไหว เพื่อการประกาศอิสระภาพในต่อมา จนบราซิลสามารถ ประกาศตนเป็นประเทศอิสระ ไม่ขึ้นต่อ โปรตุเกสอีกต่อไป Tiradentes จึงถือว่าเป็นวีระบุรุษ คนสำคัญ ของบราซิล
จตุรัส Tiradentes เป็นสวนสาธารณะ ธรรมดา มีอนุสาวรีย์ ของ Joaquim José da Silva Xavier ยืนเด่นเป็นสง่าอยู่ มีการจัดเตรียมเวที เล็กๆ เหมือนจะมีงานเล็กๆ อะไรซักอย่าง รายรอบจตุรัส มีคนจรจัดจำนวนมาก บ้างนั่งบ้างนอน เราเลย ตัดสินใจว่า ไม่ควักกล้องออกมาถ่ายรูป น่าจะดีกว่า .. มุมไม่ไกลจากจตุรัส เราเดินผ่านจุด ที่ เป็นมุมนั่งจิบน้ำชายามบ่าย ของชาวบราซิล รายรอบ มีตึกรามบ้านช่อง สีสดใส เพ้นลายสวยงาม
ที่ริโอ เดจาเนโร มีโบสถ์ มากมาย หน้าตาโบสถ์ สวยงามวิจิตร อลังการณ์ หลังใช้ความพยายามในการตามหา ไม่นาน เราก็มาถึง สิ่งปลูกสร้างขนาดใหญ่ รูปร่าง เหมือนยานอวกาศ ทรงพีรามิดหัวตัด ..หลังเข้าไป ดูใกล้ๆ ถึงรู้ว่า นี่เป็นโบสถ์ ชื่อ Metropolitana de Sao Sebastiao โบสถ์ นี้เป็นโบสถ์ใหม่ สร้างสมัยปีที่แอดมินเกิด .. ใหม่มากๆ .. รูปร่างของโบสถ์มีแรงบันดาลใจมาจาก พีรามิด มายัน ใน ประเทศ เมกซิโก ซึ่งเป็นหนึ่งใน 7 สิ่งมหัศจรรย์ ของโลก ที่แอทมิน ใฝ่ฝันว่าจะไปเยือนซักวันในอนาคต .. รูปร่างที่สอบขึ้นด้านบน เชื่อว่าเพื่อ ให้เกิดความใกล้ชิดกับพระเจ้า ด้านหลังโบสถ์ มีพิพิธภัณฑ์ศิลปะศาสนาอยู่
จากโบสถ์นี้ เราใช้เวลาเดินเล่น จากโบสถ์นั้นไป โบสถ์นี้ เดินผ่านจุดชอปปิ้งเซนเตอร์ ทันสมัย ไปจนถึงตลาดท้องถิ่น ซึ่งหลายจุด เรารู้สึกว่า เราควรพกเอากล้องเล็กๆ ราคาถูกมาด้วย เพราะการที่เรา พกแต่กล้องตัวใหญ่มา ทำให้เราพลาด ถ่ายรูป ในหลายๆจุดที่น่าสนใจไปอย่างน่าเสียดาย. เมืองริโอ เดจาเนโร มีหลายจุดที่ มีกลุ่มคนยากจนอยู่กันแบบชุมชนแออัด มีทั้ง ชาวผิวสี ไปจนถึงชาวผิวสองสี ไปจนถึงชาวละติน บริเวณสถานที่ราชการ จตุรัสกลางเมือง หรือตามชายหาด จะมีตำรวจอยู่ จำนวนมาก ซึ่งเวลาเราจะถ่ายรูป เราจะเดินเข้าไปคุยกับตำรวจ คล้ายถามสารทุกข์สุขดิบ แล้วควักกล้องออกมาถ่ายรูป ตอนยืนข้างๆ คุณตำรวจ ก่อนจะเก็บกล้องไว้อย่างมิดชิด แล้วเดินจากไป ..
ช่วงบ่าย เรานั่งรถเมล์ ไปยังหาด Flamingo ตอนแรก เราตั้งใจว่าจะไป ถ่ายรูปพระอาทิตย์ตกดินที่หาด Ipanema แต่เพื่อนชาวบราซิลอีกคน เตือนเราทางข้อความว่า หาดนั้นช่วงค่ำ ค่อนข้างอันตราย เราเลยเปลี่ยนเป้าหมาย ไปหาด Flamingo แทน .. หาด Flamingo เป็นหาดที่อยู่ไม่ไกลกับท่าเรือ ที่เราจะเห็นเรือต่างๆ เข้ามาเทียบท่า สวยงามละลานตา เวลานั่งรถผ่าน .. แต่หาดนี้จะอยู่เลยไป อีก ชั่วอึดใจ … ก่อนถึงหาด ต้องผ่านสวนสาธารณะ สวนสาธารณะนี้เราขอเรียกว่า สวนแมว.. เพราะในสวน มีแมวจรจัดจำนวนมาก แต่ละตัวหน้าตาน่ารักน่าชังสีสวย จนไม่น่าเชื่อว่าเจ้าของจะเอามาทิ้งได้ลงคอ . ทั้งบนสนามหญ้า บนพื้น หรือบนกิ่งไม้ จะมีแมวน้อยใหญ่ ประดับประดากันอยู่อย่างคับคั่ง . ตอนเราเดินเข้าไป มีอาสาสมัคร กำลังเอาอาหาร มาให้แมว สอบถามได้ความว่าเป็นมูลนิธิ ที่รับบริจาคเงินจากคนรักแมว นำอาหารมาให้ .
เดินทะลุจากสวนสาธารณะ เราปีนกำแพงรั้ว ซึ่งสูงระดับ อกออกไปอีกฝั่ง … เจอ ถนนไฮเวย์ ขนาดใหญ่ สี่เลนส์
ด้านข้างสวนสาธารณะ เป็นสนาม ที่มีนักกีฬา กำลังฝึกซ้อมแข่ง กีฬา อเมริกันฟุตบอล หรือ ที่เราเรียกกันว่าฟุตบอล กันอยู่
หนุ่มน้อยนักกีฬาชาวบราซิล กำลังฝึกซ้อมกันอย่างแข็งขัน ใบหน้าคมเข้ม กรามนูนเป็นสัน รูปร่างสมส่วนสูงใหญ่ ผิวสองสี เข้มคล้ำ อย่างชายลาติน ข้างสนามมีสาวน้อย หน้าตาสดสวย นั่งเฝ้ายืนเชียร์กันอยู่เป็นกลุ่ม
เรากำลังจะเดินไป ขึ้นสะพานลอย เพื่อข้ามไป อีกฝั่ง แมนรีบดึงแขนเราให้เดินข้ามถนนไปหยุดบนเกาะกลางถนน เพราะรถกำลังว่าง…เรารีบเดินตามไป หลังหยุดบนเกาะกลางถนนได้ เราก็เริ่มรู้ตัวว่าได้ทำสิ่งผิดพลาดลงไปแล้ว
มันเป็นเวลาแค่เสี้ยววินาที ที่รถว่าง และตรงนั้น คือ highway รถราเริ่มพุ่งตรงมาด้วยความเร็วสูงทั้งสองฝั่งถนน ไม่มีทางที่เรา จะข้ามไปข้างหน้าหรือข้ามกลับได้ เรายืนอยู่บนเกาะกลางถนนนั้น ถึง หนึ่งชั่วโมงเต็มๆ แมนพยายามบอกเราว่า ให้ไว้ใจแมน แล้วข้ามตามมา แต่เราไม่ไว้ใจ.. I can’t do that … ฉันทำไม่ได้ เราบอกแมน .. รถขับเร็วมาก ทั้งสองเลน ซ้ายขวาเป็นทางโค้งที่เป็นจุดบอด คนขับมีโอกาสจะไม่เห็นคนข้ามถนน ตรงนั้นถึงมีสะพานลอย ไว้ให้คนข้าม
“ ทำไมพวกเราถึงโง่ ขนาดนี้ .. ทำไมไม่ข้ามสะพานลอย…” “เราอาจต้องติดอยู่ตรงนี้ทั้งบ่าย .. โทรตามตำรวจมาช่วยได้มั๊ย.“ เราถามแมน บรรยากาศ บนเกาะกลางถนนเริ่มตึงเครียด เรารู้สึก อยากร้องไห้ อากาศร้อนจัด เรารู้แค่ถ้าตำรวจมาช่วยจริง มันคงเป็นเรื่องที่สุดแสนจะน่าอาย.
.. แมนเริ่มกระสับกระส่ายทำอะไรไม่ถูก … โทรตามตำรวจสิแมน.. เรายังไม่อยากถูกรถชนตาย….

Advertisements
About หมอนก ,Mornok (125 Articles)
ชื่อ ...น.ส. กนกรัตน์ เทโวขัติ ชื่อเล่น นก วัน เดือน ปีเกิด 1 ตค 2519 การศึกษา ปริญญาตรี ทันตแพทย์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ Tour guide, Tour leader มหาวิทยาลัยรังสิต ความสนใจพิเศษ . เป็นช่างภาพสมัครเล่น เวบไซค์ http://mornok.com Facebook page https://www.facebook.com/backpackersfriend/ เฟสบุคเพจ เพื่อนนักสะพายเป้ Backpacker's friend เป็นเพจบันทึกการเดินทาง ทั้งในประเทศ และต่างประเทศ การเดินทางมีทั้งแบบแบกเป้และเดินทางแบบหรูหราสบาย พาเที่ยว พาถ่ายรูป พักโรงแรม พากิน เคยเดินทางมาแล้ว ราว 26 ประเทศ ทั่วโลก ในระยะเวลา 6 ปี เป้าหมายการเดินทางในอนาคตคือ รวบรวมถ่ายภาพปราสาทหินและวัดใน ประเทศไทย ให้ครบ ,เดินทางประเทศจีนและ อินเดีย ให้ครบทุกจังหวัด ,แบกเป้ ยาว หกเดือน เที่ยวประเทศฝั่งอเมริกาใต้ และอเมริกากลาง ผลงานที่ผ่านมา: ร่วมรายการ Bigbrother season 2549 pocketbook ก็จะวีน..ใครจะทำไม ละคร นรสิงห์ แชมป์ รายการ อัจฉริยะข้ามคืน ล้านที่ 4 ถ่ายแบบ,สัมภาษณ์ ลง magazine Alternative (June 2006), Hamburger (ปักแรกมิถุนายน 2549) ,GM Plus ,Lisa (7-6-06) ,แพรว (25 มิถุนายน 2549),Front mini Magazine (July 2006),เธอกับฉัน (ปักษ์หลังกรกฎาคม 2549) ,In Magazine (September 10, 2006),Gossip star ,TV Inside,Her World (ธ.ค. 2549), In Magazine (January 10, 2007) ,In Magazine (January 10, 2007) ,EXray (10 March 2007) ,Maxim (May 2007),เปรียว (ปักษ์หลังมิถุนายน 2550) เขียนคอลัมน์ บลอกเกอร์ชวนเที่ยว "แบกเป้เท่ทั่วโลก" นิตยสาร อสท. ฉบับเดือน มีนาคม 2559 นักเขียนคอลัมน์ ประจำ Dentist Backpack นิตยสาร Focus งานรีวิว .. เคยร่วมงานกับ.. Dtac ,Boots, TMB ,Master card ,bug bunny Looney Tunes Thailand ,Singha Park Ballon festival ,Airpay application, การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย,การท่องเที่ยวมาเก๊า,Lenovo ,Samsung camera https://mornok.com/2015/09/22/อุทยานแห่งชาติภูสอยดา/ https://mornok.com/2016/02/15/airpay/ https://mornok.com/2016/01/21/วิธีแบกเป้จีน-ไปจางเจี-4/ http://www.manager.co.th/Feelgood/ViewNews.aspx?NewsID=9570000128471 youtube channel https://www.youtube.com/channel/UCTwZ49toHl8K8KYF4Wmt1uA?view_as=public เพื่อนนักสะพายเป้ Backpacker's friend instragram kanokrat_tawokhat
%d bloggers like this: