Advertisements
new

ตอนที่ 16 กุญแจหาย

รถเมล์ หยุดรับส่งคน ไปตลอดทาง.. มีครั้งนึง คุณป้า ชาวบราซิล คนนึง เดินขึ้นรถ มา แมน รีบลุก สละที่ ให้ ป้าแกนั่ง ป้าแก มองสบตาแมน และมองโดยทั่ว ตัวจรด ตัว … ป้าแกส่ายหัว… “นั่งเถอะ” แกบอกแมน ..
ฉันแอบเติม ซัพนรก..”คนปัญญาอ่อน.. นั่งเถอะพ่อหนุ่ม”
รถเมล์ พา ขับวน รอบเมือง ผ่านโบสถ์ แล้ว โบสถ์เล่า ท่ามกลางสายฝนโปรายปราย บางจุด มีสายน้ำไหลเป็นทาง เกิดแอ่งน้ำเล็กๆ บนถนน ที่ปูด้วยหิน..
เรานั่งรถ อยู่นานร่วม ชั่วโมง ชมบรรยากาศ รวมถึง วิถีชีวิตของชาวเมือง ผ่านช่องหน้าต่าง ตอนนั้น ที่คิด คือ เราคงออก นอกเมือง มาไกลมากแล้ว ส่วนตอนกลับ จะกลับยังไง ค่อยว่ากันอีกที …”ก็นั่ง รถเมล์ สายเดิมกลับไง” ฉันบอกน้องสาว
รถเมล์ มาหยุด ที่สถานี รถประจำทางเล็กๆ .. คนในรถ สะกิด บอกฉันว่า สุดสายรถ เมล์ แล้ว ทุกคน ต้องลง
.. “ มีร้านอาหาร แถวใกล้ๆ สถานี นี้ไหม” ฉันถาม คนที่ยืนอยู่ที่หน้า สถานี ขนส่ง…. ชายคนนั้น หยุดคิดนิดนึง ก่อนจะชี้ ให้ฉัน ดู ร้านเล็กๆ ในปั๊มน้ำมัน ข้างหน้า .. “มีร้านนี้ แค่ร้าน เดียว” เขาตอบ.
“ ก็คงต้องกิน ร้านนี้ แหละ” . หันไปมองด้านหลังขนส่ง เจอ โบสถ์ เก่า โบสถ์ นึง….. “เดินไป ถ่ายรูป โบสถ์ นั่น กันไหม”.. ทั้งสองคน เดินตาม ฉันมา อย่างว่าง่าย ตอนที่กำลังหามุมถ่ายภาพ นั่นเอง..
“ แมน ว่า โบสถ์ นี่ มันคุ้นๆนะ มันมีหลุมศพ อยู่ด้านหลัง” แมนพูด ขึ้นมา
“ โบสถ์ ไหน โบสถ์ ไหน ก็ มี หลุมศพ ทั้งนั้นแหละแมน” ฉันแย้ง..
“ แต่ฉันว่า .. มันเหมือน โบสถ์ ที่เรา เดินผ่านมา เมื่อตอนเช้านะ” น้องสาว ฉัน ตั้งข้อ สังเกต
เราสาม คน เดิน อ้อม ไปดูหน้า โบสถ์ .. นี่มัน โบสถ์ ที่อยู่ ด้านหลังโฮสเทล ที่เราพัก… สถานี รถ ประจำทางนั่น คือ สถานี เดียว กับที่เรา นั่ง รถบัสมาลง ตอนเมื่อตอนเช้า..รถบัส ที่เรานั่ง เป็นรถบัส ท้องถิ่น ที่ขับวนรอบเมือง แล้วกลับมาจอดที่เดิม..ไม่ได้ ไปไหนไกลเลย..
ตอนเดินผ่านโบสถ์ ฝนยังตกพรำ ๆ แมน ขอเวลาไป ทำธุระ ส่วนตัว ในป่า เราเดินมารอ หน้าโบสถ์ ทันที ที่แมนหายเข้าป่า ฝนหยุดตก .. เผยให้เห็นท้องฟ้า สีฟ้าแหวกกลุ่มเมฆ ออกมา สวยงาม เป็นพื้นหลัง ตัดกับ สีโบสถ์ ฉันรีบ ระดมถ่ายภาพ .. พลางตะโกน บอกน้องสาวว่า ..”ไปกันแมน เอาไว้ อย่าให้มันออกมาจากป่า ฉันกลัวฝนตก”
แมนเดินนุ่งกางเกง ออกมาจากใน ป่า บ่น พึมพำ งึมงำ ตอนที่ฉันบอกว่า แมนเป็นตัว พาฝนมา…
“งั้นที่ ฝนตก ทั่วโลก มันก็เป็นเพราะ ผมรึ” แมน เถียง…
ค่ำนั้น เรา ไป กินร้านอาหาร ที่ดังที่สุด ของ Ouro Preto ชื่อร้าน O Passo เราสั่ง ทั้งพิซซ่า และ เมนูอาหาร บราซิล ร้านนี้ แพงมหาโหด แต่รสชาติ อร่อยประทับใจ และ ทุกครั้ง ที่แมน มานั่งร้านอาหาร หรู แมนจะถามขึ้นมาว่า “นก แมนสั่ง เบียร์ ได้ไหม” เราพยักหน้า แอบคิดในใจว่า ตอนกินร้านถูกๆ ทำไมมัน ไม่สั่งเบียร์วะ .. รอบหน้า จะต้องปฏิเสธ มัน ให้ได้
ตอนเดินกลับ จากร้านอาหาร แมน บอกว่า มีเพื่อน จะแนะนำให้ รู้จัก เพื่อนแมน คนนี้ ทำงานอยู่ที่ โรงแรม ในเมือง Ouro Preto นี่แหละ . ในตอนแรก ที่ฉัน บอกแมน ว่าจะ มาเมือง Ouro Preto แมนก็นำ เสนอ ที่พัก ว่าให้ไป พัก ที่โรงแรม ที่เพื่อน ของ แมน ทำงานอยู่ แต่ ฉัน อยาก เลือก โรงแรม เอง มากกว่า.
เพื่อนของ แมน เป็นผู้ชาย ชาวบราซิล ตัวไม่สูง มาก ท่าทางสุภาพ หลังแนะนำตัว แล้ว ทั้งสอง คน เดินมาส่ง ฉัน กับ น้อง ที่หน้า โรงแรม เพราะ ทั้งสอง คน จะไปดื่ม กันต่อ .. ช่วงเดินกลับ มีผู้ชาย วัยรุ่น สองคน เดินเข้ามา ทักแมน ในมือ มีขวดเบียร์ ทั้งสอง เริ่มต้นคุยกับแมน อย่างออก รส ออกชาติ ราว สิบนาที จนเรา บอกแมนว่า เราจะเดิน กลับ โฮสเทลไปก่อนนะ .. แมนถึงตัดบทสนทนา แล้วเดิน มาส่ง
“เพื่อน เหรอ” เราถาม..
“ เปล่า ใครไม่รู้ ไม่รู้จัก สงสัยจะ เป็นคนบ้า” แมนตอบ… แล้วที่แก ยืนคุยกับมัน อยู่เกือบ สิบนาที มันคืออะไร !
แมน กับเพื่อน เดินมาส่งเรา ที่โรงแรม แมนขอ กุญแจห้องไป บอกว่า จะกลับดึก .. “ ดูแล กุญแจ ให้ดี นะแมน .. ห้ามทำ หายนะ เข้าใจมั๊ย..” เราย้ำ ก่อนจะ ส่งกุญแจ ห้องให้ไป..
คืนนั้น เราเข้านอน ด้วยความเหนื่อยอ่อน .. เชค พยากรณ์อากาศ เห็นว่า พรุ่งนี้ เช้า จะมีแดด แต่ช่วงบ่าย จะมีฝน เราวางแผนตื่นนอน กัน ตั้งแต่ หกโมงเช้า ไป ถ่ายรูป แล้วตอนบ่ายที่ฝนตก จะได้ กลับเข้ามาพักผ่อน..
เสียง โทรศัพท์ ปลุกเรา ตอนหก โมงเช้า ประตูห้อง ไม่ได้ล็อค แมนกลับมาตอนไหน ไม่รู้ แต่ที่แน่ๆ คือ นอนหลับอุตุ อยู่บนที่นอน …
“แมน ทำไม นอนไม่ล็อคประตู นายไข ประตู เข้ามาคนสุดท้าย แล้ว ทำไม ไม่ล็อคห้อง ถ้าของ หายหมดห้อง จะทำยังไง” แมน ขยับ ตัวลุกขึ้น ทำท่างัวเงีย..
“Where is the key? กุญแจห้อง อยู่ที่ไหน” เงียบ..
“ Where is the key? “เสียงฉัน เริ่ม แหลมสูง แมนเริ่มลนลาน… ฮีเริ่มค้นข้าวของ ฮี ตามกางเกง ตามพื้นห้อง ตามพื้นเตียง ลามมาหา บนที่นอน ฉันด้วย “ มันจะมาอยู่บนเตียงชั้น ได้ไงยะ” ฉันถาม โทนเสียง ยังคงแหลมสูง
ฉันเดิน ออกมาจากห้อง อารมณ์สดใสยาม เช้า หายไป พร้อมกับสายฝน ที่ตกพรำ .ไหนพยากรณ์ อากาศ บอกว่าตอนเช้า ฟ้าโปร่ง ไงฟระ..
เดินออกมาจน ถึงระเบียง ระเบียงโฮสเทล จะเป็นบริเวณ ที่ใช้ชมวิวเมือง มุมสูง พื้นระเบียงทำด้วยไม้ ลื่นมาก เปียกชื้น ไปด้วยฝน เก้า อี้ ถูกพับเก็บ หลบฝน เอามากองรวม ไว้ที่เดียว
ผนังระเบียง เป็น ผนังปูน สูงระดับอก ขอบด้านบน นูนขึ้นมา ทำเป็น มุมมน เล็กแคบ.ทาสีเอาไว้หยาบๆ วิว เมือง ตอนนี้ มืดครึ้ม และเปียกชื้น..
พลันสายตา เหลือบไป เห็นอะไรบางอย่าง วางหมิ่นเหม่ ใกล้จะตก อยู่บน ผนังระเบียง ….”กุญแจ”
ฉัน ปล่อยแมน หากุญแจ ต่อ อย่างบ้าคลั่ง อยู่ราว 10 นาที ก่อนจะเดินไปหา ยื่น กุญแจไปที่ตรงหน้า .. “แมน ทำไม นายเอากุญแจ ออกมาวางทิ้งไว้ บนขอบระเบียง แบบนี้ ห๊า! ฝนตกหนักมากนะ เมื่อคืน ถ้ากุญแจร่วง หายไป จะทำยังไง ทำไม เราเตือนนาย ก่อน ออกไปแล้ว ใช่มั๊ย ว่าให้ ดูแลกุญแจให้ดี”
แมน ทำหน้า เศร้าสุดขีด อย่างที่ใครซักคน จะทำหน้าเศร้าได้.. “เมื่อคืน แมน แวะ มาชมวิว ก่อน เข้านอน”
ฉัน กำ กุญแจ เอาไว้ในมือสุดแรง .. เดินหนี. ทิ้งมนุษย์ ที่เต็มไปด้วย ความเศร้า เอาไว้ เบื้องหลัง
ช่วงสาย แมน มาบอก ฉันว่า จะไป ซื้อ ของที่ระลึก ให้แม่ อาจเป็นเสื้อนักฟุตบอล หรืออะไร ซักอย่าง จะขอแยกไป เอง .. ฉันกับน้องดีใจ… “ รีบไป เถอะ แมน ถ้านายอยู่ ฝนมันชอบตก”
แมน ค้อนขวับ.. “ แมนเป็น เทพเจ้าแห่งฝน .. ฝนทุกที่ ที่ตกในโลก แมน เป็นคนทำ” แล้ว ฮีก็ สะบัดตูด เดินจากไป..
ช่วง บ่าย ที่ไม่มี แมน และพยากรณ์ อากาศ บอกว่า ฝน จะตกหนัก .. ห้องฟ้า โล่ง โปร่ง ยังกับ ไม่เคยมีฝนมาก่อน .เรา เดิน ถ่ายรูป โบสถ์ กันอย่างหนำใจ เมือง Ouro Preto ไม่ใช่เมืองใหญ่ แต่การเดินขึ้นลง เนิน ทั้งวัน ทำเอากล้ามเนื้อขา เราตึง..
เราเดิน จนกระทั่ง สุดเขต นักท่องเที่ยว ไปโผล่ ย่าน ที่พัก ของคนท้องถิ่น เลยต้อง เลี้ยวกลับ..
เหลือ แค่โบสถ์ เก่า สวยๆ ที่อยู่นอกเมือง กับทัวร์ เหมืองแร่ ที่เราไม่ได้ไป เพราะ เวลามีไม่พอ..
หลัง ถ่ายภาพจนพอใจ เรา แวะเข้าไป ติดต่อ โรงแรมห้าดาว เอาไว้ให้ลูกค้า .. เรามีโปรแกรม จะ เปิดทัวร์ เที่ยว บราซิล ทุกครั้งที่ผ่าน เมืองไหน เราจะเข้าไป สำรวจ โรงแรม ระดับ สี่ ถึง ห้าดาว เพื่อติดต่อ ขอ Contact .
โรงแรมห้าดาวข้างหน้า อยู่ใกล้กับ โบสถ์ Our Lady of Rosario dos Pretos church ซึ่ง เป็นโบสถ์ ดัง โบสถ์ หนึ่ง ของที่นี่ โบสถ์ นี้ สร้างขึ้น โดยทาส ผิวดำ ที่สะสมทอง จนซื้ออิสระภาพ ให้กับตัวเองได้ โบสถ์ นี้มีความพิเศษ ที่ design เพราะ เป็นโบสถ์ ที่มีรูปร่าง เป็นรูปไข่
โบสถ์ นี้ แตกต่างจากโบสถ์ อื่น คือ ด้านใน จะไม่ประดับประดาเอาไว้ด้วยทอง แต่จะมีภาพเขียน สวยงาม ศิลปะ baroque ที่สร้างสรร ขึ้นมา ด้วยฝีมือของ ทาสผิวดำ..
เราเดินเข้าไป ติดต่อประชาสัมพันธ์ ของโรงแรม พร้อมบอกวัตถุประสงค์ .. พนักงาน โรงแรมหนุ่ม สวมสูท รีดเรียบ กลีบคมกริบ หันมาตอบรับ เราอย่างสุภาพ ว่าให้รอ ซักครู่ เพราะกำลังง่วน อยู่กับ บัตรเครดิต ที่ลูกค้า กำลังชำระเงินอยู่ ก่อนหน้า
หลังพ่อหนุ่ม พนักงาน เงยหน้าขึ้นมา เราต่างฝ่าย ต่างชะงัก … เพื่อนของแมน.
เพื่อน แมน ทำงาน อยู่ โรงแรม ห้าดาว.. พลัน เรื่องราวในอดีต ก็ ฉายขึ้นมาในหัว ..” ไปพัก ที่โรงแรมที่เพื่อน แมน ทำงานไหมนก”
แมนชวนเราไป พัก โรงแรมห้าดาว.. ซึ่งเรา เป็นคนจ่ายเงินทั้งหมด .. แมน.. นี่แกคิดว่าชั้น รวยมาก ใช่มั๊ย! มือขวา เรากำหมัดแน่น

หลังติดต่อ กับทางผู้จัดการ คุยงานเสร็จ เราแวะ ซื้อแคบหมู บราซิล เอากลับ มากิน ที่ห้องพัก .. วันนี้เหนื่อยมาก..เพราะเดินไกลมาก เราล้มตัวลงนอน ..ปลุกฉัน ตอน จะออกไปกินข้าวนะ ..ฉันบอก น้องสาว ..
ในความฝัน แมนเปิดประตู เข้ามาในห้อง ถามว่า จะกินอะไร อยู่ไหม .. ด้วยความง่วง ฉันตอบว่า ไม่…
สะดุ้งตื่น ขึ้นมา ตอนหกโมง ครึ่ง.. เดินมาถามน้องสาว ว่ามีอะไร กินไหม “ แคบหมู ฉันอยู่ไหน อ่ะ เธอ”
“ อ้าว ก็เธอบอกแมน ว่ากินเถอะ เธอไม่กินไง มันเลยกินหมด เลย” น้องสาวฉันตอบ….
ฉันทำได้แค่ ยืนกำมือ ซ้าย แน่น..อยู่ตรงนั้น… แมน!!!!

1424869915-1098452073-oOur Lady of Rosario dos Pretos church โบสถ์ ซึ่งสร้างโดยทาส เพื่อทาส

1424869898-1084220473-o 1424869768-1086101973-o 1424869752-1606351735-o 1424869724-1101902373-o 1424869691-1098354373-o 1424869673-1092423373-o 1424869654-1102137173-o 1424869622-1098018773-o 1424869575-1617512735-o 10974481_733138470134019_763508727091383158_o 1965437_733138450134021_8298180311336358263_o

Advertisements
About หมอนก ,Mornok (124 Articles)
ชื่อ ...น.ส. กนกรัตน์ เทโวขัติ ชื่อเล่น นก วัน เดือน ปีเกิด 1 ตค 2519 การศึกษา ปริญญาตรี ทันตแพทย์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ Tour guide, Tour leader มหาวิทยาลัยรังสิต ความสนใจพิเศษ . เป็นช่างภาพสมัครเล่น เวบไซค์ http://mornok.com Facebook page https://www.facebook.com/backpackersfriend/ เฟสบุคเพจ เพื่อนนักสะพายเป้ Backpacker's friend เป็นเพจบันทึกการเดินทาง ทั้งในประเทศ และต่างประเทศ การเดินทางมีทั้งแบบแบกเป้และเดินทางแบบหรูหราสบาย พาเที่ยว พาถ่ายรูป พักโรงแรม พากิน เคยเดินทางมาแล้ว ราว 26 ประเทศ ทั่วโลก ในระยะเวลา 6 ปี เป้าหมายการเดินทางในอนาคตคือ รวบรวมถ่ายภาพปราสาทหินและวัดใน ประเทศไทย ให้ครบ ,เดินทางประเทศจีนและ อินเดีย ให้ครบทุกจังหวัด ,แบกเป้ ยาว หกเดือน เที่ยวประเทศฝั่งอเมริกาใต้ และอเมริกากลาง ผลงานที่ผ่านมา: ร่วมรายการ Bigbrother season 2549 pocketbook ก็จะวีน..ใครจะทำไม ละคร นรสิงห์ แชมป์ รายการ อัจฉริยะข้ามคืน ล้านที่ 4 ถ่ายแบบ,สัมภาษณ์ ลง magazine Alternative (June 2006), Hamburger (ปักแรกมิถุนายน 2549) ,GM Plus ,Lisa (7-6-06) ,แพรว (25 มิถุนายน 2549),Front mini Magazine (July 2006),เธอกับฉัน (ปักษ์หลังกรกฎาคม 2549) ,In Magazine (September 10, 2006),Gossip star ,TV Inside,Her World (ธ.ค. 2549), In Magazine (January 10, 2007) ,In Magazine (January 10, 2007) ,EXray (10 March 2007) ,Maxim (May 2007),เปรียว (ปักษ์หลังมิถุนายน 2550) เขียนคอลัมน์ บลอกเกอร์ชวนเที่ยว "แบกเป้เท่ทั่วโลก" นิตยสาร อสท. ฉบับเดือน มีนาคม 2559 นักเขียนคอลัมน์ ประจำ Dentist Backpack นิตยสาร Focus งานรีวิว .. เคยร่วมงานกับ.. Dtac ,Boots, TMB ,Master card ,bug bunny Looney Tunes Thailand ,Singha Park Ballon festival ,Airpay application, การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย,การท่องเที่ยวมาเก๊า,Lenovo ,Samsung camera https://mornok.com/2015/09/22/อุทยานแห่งชาติภูสอยดา/ https://mornok.com/2016/02/15/airpay/ https://mornok.com/2016/01/21/วิธีแบกเป้จีน-ไปจางเจี-4/ http://www.manager.co.th/Feelgood/ViewNews.aspx?NewsID=9570000128471 youtube channel https://www.youtube.com/channel/UCTwZ49toHl8K8KYF4Wmt1uA?view_as=public เพื่อนนักสะพายเป้ Backpacker's friend instragram kanokrat_tawokhat
%d bloggers like this: